Showing posts with label Στοχασμοί. Show all posts
Showing posts with label Στοχασμοί. Show all posts

Monday, 6 January 2014

Ο μαγικός μου κόσμος, μια... ΗΛΙΑ(-χτίδα)!


"Υπάρχει ένας μαγικός κόσμος μέσα στον κόσμο, και ένας μαγικός άνθρωπος μέσα σε κάθε άνθρωπο. 
Ο άνθρωπος βλέπει τον κόσμο της φαντεχτερής συσκευασίας, 
όμως δεν βλέπει τα υπέροχα περιεχόμενα....
Αλλά εάν δει τον υπέροχο άνθρωπο μέσα του, τότε ο μαγικός άνθρωπος βλέπει τον μαγικό κόσμο. 
Δεν είναι ανύπαρκτος, ούτε αόρατος. Είναι υπαρκτός και ορατός...
Άμα ξέρεις ότι υπάρχει...
Κα εάν ξέρεις να τον βλέπεις..."
(Έρμαν Έσσε, Ο Λύκος της Στέπας)



Ο μαγικός κόσμος για μένα είναι γεμάτος από μικρές νεράιδες... Κάποιες είναι προορισμένες να κάνουν τα λουλούδια όμορφα, ν΄ ανακατεύονται με το βουητό των μελισσών και το κελάιδσμα των πουλιών... Είναι και κάποιες άλλες που στα χείλη τους το χαμόγελο αντανακλά τη ζεστασιά του ήλιου...

Ο μαγικός κόσμος για μένα είναι ό,τι βλέπουν τα ματάκια σου, ό,τι αγγίζουν τα χεράκια σου... Ο κόσμος μιας 'Ηλια-χτίδας... της δικής μου Ήλιας!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ & ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΝΕΡΑΪΔΟΥΛΑ ΜΟΥ!!!

Tuesday, 24 December 2013

Χριστούγεννα αναγέννησης ψυχής!


"Ποτέ κανένα μάτι δεν θα μπορούσε να δει τον ήλιο εάν δεν ήταν ηλιόμορφο, ούτε η ψυχή μπορεί να δει το Ωραίο εάν δεν έχει γίνει πρώτα Ωραία η ίδια" 
(Πλωτίνος, Περί του καλού, 9/31).

Ολόθερμες ευχές για Χριστούγεννα ανάτασης και αναγέννησης Ψυχής!

Wednesday, 30 January 2013

Tμήμα Μεσογειακών Σπουδών και σχέδιο «Αθηνά»


Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στο ιστότοπο του Athens Voice (30/1) και του Βήματος (31/1).

ο ... «Ἐφιάλτης θὰ φανεῖ στὸ τέλος, κ᾿ οἱ Μῆδοι ἐπιτέλους θὰ διαβοῦνε»;

 
Μέσα στις πυρετώδεις διαβουλεύσεις, συζητήσεις, αναλύσεις και «αξιολογήσεις» (sic) τμημάτων και πανεπιστημιακών ιδρυμάτων στο πλαίσιο του σχεδίου «Αθηνά» —ενός πολύ φιλόδοξου στη σύλληψή του σχεδίου αναμόρφωσης και επαναπροσδιορισμού του ακαδημαϊκού χάρτη της χώρας μας, αλλά, φευ, με εγγενείς δυσκολίες εφαρμογής— ξαφνικά (;) προέκυψε, καθώς φαίνεται και ακούγεται στο προσκήνιο και το παρασκήνιο, και παρά τις κατά καιρούς τοποθετήσεις/διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου από τις Πρυτανικές αρχές του Πανεπιστημίου Αιγαίου, επείγον ζήτημα κατάργησης ή διάσπασης του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών (ΤΜΣ) στη Ρόδο. Ευλόγως δημιουργείται η απορία: Τι εξυπηρετεί  αυτή και ποιους ευνοεί; Διδάσκοντες ή φοιτητές;
 
Ειλικρινά, χρειάζεται μια γερή δόση…καρτεσιανής λογικής, για να μπορέσει κανείς να παρακολουθήσει, πόσω μάλλον να ερμηνεύσει, μια τέτοια απόφαση. Το ΤΜΣ εισέρχεται φέτος στο 14ο έτος της λειτουργίας του έχοντας να επιδείξει μια λαμπρή ακαδημαϊκή πορεία, όχι μόνο στην εγχώρια ακαδημαϊκή πραγματικότητα, αλλά εκεί που κυρίως μετράει: στον εξόχως ανταγωνιστικό, αλλά και συνάμα τόσο ελκυστικό στίβο της διεθνούς έρευνας και αριστείας. Η διεθνής αναγνώριση του ΤΜΣ πιστοποιείται μέσα από σειρά διεθνών συνεργασιών και καινοτόμων διατμηματικών ερευνητικών προγραμμάτων σε συνεργασία με καταξιωμένα Πανεπιστήμια και ερευνητικά Ινστιτούτα του εξωτερικού (Βόννης, Λειψίας, Ουαλίας, Λονδίνου, Σικάγου, Κρακοβίας κ.α.), από την πολυσχιδή δράση και στιβαρή διεθνή παρουσία του κάθε μέλους ΔΕΠ ξεχωριστά και, πρωτίστως, από την παραγωγή ολοκληρωμένων αποφοίτων με βαθιά γνώση όχι μόνον του ελληνικού πολιτισμού, αλλά και των μεγάλων πολιτισμών που ήκμασαν στην ευρύτερη λεκάνη της νοτιοανατολικής Μεσογείου από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα.

Με περισσότερους από 1.000 ενεργούς φοιτητές σε προπτυχιακό, μεταπτυχιακό και διδακτορικό επίπεδο ετησίως, με 22 ενεργά ή/και υπό διορισμό μέλη ΔΕΠ, 2 ΕΕΔΙΠ, με 5 ερευνητικά εργαστήρια και 1 Κέντρο Γλωσσών, με σειρά σημαντικότατων ανασκαφών στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Αίγυπτος, Ιορδανία) από μέλη της κατεύθυνσης Αρχαιολογίας και με διδασκαλία των σημαντικότερων γλωσσών της περιοχής (αραβικά, τουρκικά, εβραϊκά), το ΤΜΣ αποτελεί το μοναδικό τμήμα με διεπιστημονικό αντικείμενο τις Μεσογειακές Σπουδές στην Ελλάδα και στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. Ενδεικτικά, αναφέρεται η αναγνώριση της υπόστασής του από τον διεθνή οργανισμό HUMED (Mediterranean Consortium of Humanities Institutes and Centres), o οποίος το ενέταξε στο δυναμικό του, ενώ προχώρησε πρόσφατα σε επίσημη πρόταση συμμετοχής του ΤΜΣ —μέσω του ευρωπαϊκού προγράμματος TEMPUS— σε διεθνές Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα με παράλληλη ανάπτυξή του σε Ρόδο, Ρώμη και Μαδρίτη.
 
Τα επιτεύγματα και η στέρεα παρουσία του ΤΜΣ στο ελληνικό και διεθνές ακαδημαϊκό γίγνεσθαι είναι γνωστά και αδιαμφισβήτητα, όσο και εάν κάποιοι, σκοπίμως ίσως, προσπαθούν να τα υποβιβάσουν, προβάλλοντας, με ιδιαίτερη ζέση ομολογουμένως, τα όποια —υπαρκτά και αναπόφευκτα για ένα τέτοιο τμήμα και μάλιστα περιφερειακού πανεπιστημίου— προβλήματα. Η κατάργησή του θα επιφέρει σημαντικότατο πλήγμα στην αξιοκρατία και την ενδυνάμωση του ελληνικού πανεπιστημίου που ευαγγελίζεται το σχέδιο «Αθηνά», ενώ θα υποβαθμίσει καίρια τις Ανθρωπιστικές Σπουδές στη χώρα μας. Ας την αποτρέψουμε!

Η λεκάνη της Μεσογείου υπήρξε ανέκαθεν ο χώρος αέναης διάδρασης ιδεών, συμβόλων, πολιτισμών, παρέχοντας γόνιμο έδαφος και διαύλους επικοινωνίας μεταξύ των λαών. Η σημασία της καταδεικνύεται από την άνθιση των συναφών σπουδών παγκοσμίως και τη μελέτη αυτών των αντικειμένων από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα.  Το ΤΜΣ έχει καταστεί ένας σύγχρονος πόλος έρευνας, μελέτης και ανάδειξης των πολιτισμικών καταλοίπων, ιδεών και συμβόλων αυτών των πολιτισμών στην Ελλάδα. Είναι χρέος μας να το περιφρουρήσουμε και να το ενισχύσουμε.

Friday, 4 January 2013

Όταν ο νέος χρόνος καθρεφτίζεται στα μάτια μιας νεράιδας...




"When the first baby laughed for the first time, the laugh broke into a million pieces, and they all went skipping about. That was the beginning of fairies..." (J.M.Barrie, Peter Pan, 1904)
 
Για δύο νεραϊδένια ματάκια που αντίκρυσαν το φως στις 4 Δεκεμβρίου 
και μεταμόρφωσαν τον κόσμο μου...τον κόσμο μας... 


Μαγικό κουτί...
H γοητεία του μυστηρίου και της ανακάλυψης...
Η αθωότητα της "πρώτης προσέγγισης" και η γενεσιουργός δύναμη της φαντασίας...
Η... "άλλη" οπτική του κόσμου και η μεταμόρφωση της πραγματικότητας...

Η δύναμη της αθωότητας... η αναζήτηση της γνώσης με... "άλλα, νεραϊδένια, μάτια"...

Σκοτάδι και φως... ζωοδότης ήλιος... Ήλια... και ο κόσμος μου, ο κόσμο μας δεν θα είναι ποτέ ξανά ο ίδιος... Θα είναι παιδικός, φωτεινός, εμπνευσμένος... νέχεχ ντζέτ!  

Καλώς όρισες νεραϊδούλα μου!


ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ, ΑΓΑΠΗ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ 
ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ!
 

Monday, 30 August 2010

Ένα ακόμα καλοκαίρι περισσότερο... ένα ακόμα καλοκαίρι λιγότερο...


Τέλος καλοκαιριού αλλά τα μελτέμια αργούν να φυσήξουν, ωσάν η φύση να παίζει με την ακατάληπτη και τρελή εποχή μας. Ένα ακόμα καλοκαίρι τελειώνει σε μια πραγματικότητα που θέλει να αρνηθεί την ίδια την ύπαρξή της (αλλά πώς να αρνηθεί εκείνο που δε θέλει ή δεν έχει τη δύναμη ακόμα να μορφοποιηθεί;), ανήμπορη μπροστά στον αέναο κύκλο του χρόνου, νέχεχ και ντζεντ... Ένα φευγαλαίο αντίο στα περάσματα, τα δέντρα, τις λιμνούλες, τις νεράιδες και τα ξωτικά των ανέμελων στιγμών μας, αλλά ταυτόχρονα και ένα καλωσόρισμα στις μυητικές διαδρομές του φθινοπωρινού κόσμου που έρχεται. Μπολιασμένοι από την αρμύρα της θάλασσας, θαμπωμένοι από το εκτυφλωτικό αιγαιακό φως, είναι καιρός να αποζητήσουμε τα φθινοπωρινά θροϊσματα, να τα "ακούσουμε" και να τα "γευτούμε", χωρίς αναπολήσεις για τους καλοκαιρινούς στεναγμούς, αλλά με περίσσεια ενέργεια και ορμή, αναζητώντας την ισορροπία, μέσα από τις αντιθέσεις του φωτός και της φύσης, μέσα μας...

Friday, 25 December 2009

Προς μα νέα δεκαετία...προς μια νέα "φαντασιακή" ενόρμηση...

"Φαντασία...
Nάναι σα να μας σπρώχνει ένας αέρας μαζί
προς έναν δρόμο φειδωτό που σβει στα χάη,
και σένα του καπέλλου σου βαμμένη φανταιζί
κάποια κορδέλλα του, τρελλά να χαιρετάει.

Και νάν’ σαν κάτι να μου λες, κάτι ωραίο κοντά
γι’ άστρα τη ζώνη που πηδάν των νύχτιων φόντων,
κι’ αυτός ο άνεμος τρελλά, –τρελλά να μας σκουντά
όλο προς τη γραμμή των οριζόντων.

Kι’ όλο να λες, να λες, στα θάμβη της νυκτός
για ένα –με γυάλινα πανιά– πλοίο που πάει
όλο βαθειά, όλο βαθειά, όσο που πέφτει εκτός:
όξ’ απ’ τον κύκλο των νερών –στα χάη.

Kι’ όλο να πνέει, να μας ωθεί αυτός ο αέρας μαζί
πέρ’ από τόπους και καιρούς έως ότου –φως μου–
–καθώς τρελλά θα χαιρετάει κείν’ η κορδέλλα η φανταιζί–,
βγούμε απ’ την τρικυμία αυτού του κόσμου…" [1]

Χρόνια πολλά και καλά...χρόνια γεματά φαντασία και δημιουργικότητα...χρόνια γεμάτα ανθρωπιά!

[1] Γιάννης Σκαρίμπας (1893-1984), από το Ουλαλούμ (1936). Για το λογοτεχνικό έργο του Γιάννη Σκαρίμπα κάντε κλικ εδώ

Tuesday, 6 October 2009

Ο περίεργος "τίτλος" της μοίρας, ή..."επιστροφή από το Ντουάτ (ΙΙ)"!

Για τους αρχαίους Αιγυπτίους η μοίρα (σάυ), αλλά και ο θάνατος του κάθε ανθρώπου καθοριζόταν από τους θεούς κατά τη στιγμή της γέννησής του και ήταν άμεσα συνυφασμένη με το όνομά του (ρεν). Τα έλλογα όντα, ωστόσο, είχαν την ελευθερία να σκέφτονται και να ενεργούν κατά το δοκούν, στην προσπάθειά τους να επιφέρουν μία ισορροπία μεταξύ της εξωτερικής θεϊκής δύναμης και επιρροής και της ιδίας, εσωτερικής θέασης των σημαινόντων και γεγονότων στο μικρόκοσμό τους. Η επίπλαστη αυτή ισορροπία γινόταν ιδιαίτερη αισθητή στις μικρές ή μεγάλες αντιξόοτητες της ζωής, όταν ο αρχαίος Αιγύπτιος προσπαθούσε να κατανοήσει το λόγο που ορισμένα ατυχή συμβάντα και συμφορές εκδηλώνονταν σε συγκεκριμένους ανθρώπους κάποια συγκεκριμένη στιγμή της ζωής τους, και ταυτόχρονα να ταυτοποιήσει τον υπαίτιο αυτών των συμφορών. Έτσι, στην Ιστορία του Σινούχε—λογοτεχνικό έργο του Μέσου Βασιλείου—ο πρωταγωνιστής προσπαθεί να απαλλάξει τον εαυτό του από οποιαδήποτε ευθύνη για τις εσφαλμένες ενέργειές του, αποδίδοντάς τις σε θεϊκές επιρροές και παραλλείψεις. Από την άλλη μεριά, μεταγενέστερα κείμενα, κυρίως της εποχής των Ραμσηδών—όπως, για παράδειγμα, η αυτοβιογραφία του Σι-μουτ, του επονομαζόμενου Κίκι, από τον τάφο του στις Θήβες (αρ. 409)—προτάσουν την ανθρώπινη βούληση και δράση ως φέρουσες την μεγαλύτερη ευθύνη στις δυσάρεστες καταστάσεις, αφήνοντας παράλληλα ένα παράθυρο ανοικτό για μεταμέλεια: εάν ο άνθρωπος αναλάβει την ευθύνη του και αναγνωρίσει τα λάθη του, η αναγνώριση αυτή λειτουργεί αυτόματα ως καταλύτης θεϊκής προστασίας και ευμάρειας, που επιτρέπει και επιταχύνει την ασφαλή μετάβασή του στην "ευλογημένη από τους θεούς" αρχική κατάσταση...

Όταν στις 6 Ιουλίου έγραφα την "Επιστροφή από το Ντουάτ", υποννοώντας το βαρύ φόρτο εργασίας που δε με άφησε να αναπνεύσω όλο το Μάιο και Ιούνιο, δε μπορούσα να φανταστώ ότι δύο εβδομάδας αργότερα ένα πολύ σοβαρό τροχαίο έμελε να επιβεβαιώσει αυτόν τον τίτλο στη μόνη και αληθινή του διάσταση αυτή τη φορά... Όχι μόνο για μένα, αλλά και για τη Μαρία (η χρυσαλίδα μου θα συνεχίζει να μεταμορφώνεται και να αλλάζει τη ζωή μου...) και τη Βασιλική (Βασούλα, ο πρώτος καφές κάτω από το Λευκό Πύργο τον επόμενο Σεπτέμβριο είναι κερασμένος από εμένα...). Η επάνοδος και το "ταξίδι στο φως" μπορεί να ήταν μία επίπονη και χρονοβόρα διαδικασία, αλλά ολοκληρώθηκε με επιτυχία...με την ανατολή του ήλιου... αφήνοντας στο σκοτάδι και τη λήθη τις όποιες δυσάρεστες αναμήσεις και κυοφορώντας μία καινούργια, ίσως τη μόνη αληθινή, θέαση της ζωής και των ανθρώπων...

Monday, 6 July 2009

Επιστροφή από το...Ντουάτ!

Τα δικά μου Ηλύσια Πεδία...
(παραλία Παναρίτη από ψηλά με το "νησάκι" στο βάθος, Ελίκα Νεαπόλεως Βοιών, Ιούλιος 2009)

Μετά από μία μεγάλη απουσία από τα διαδικτυακά δρώμενα, λόγω αυξημένων επαγγελματικών (τέλος εξαμήνου, εξετάσεις, δύο διεθνή συνέδρια) και συγγραφικών υποχρεώσεωνv που είχαν μείνει στις καλένδες για αρκετό χρονικό διάστημα--επιμέλεια των πρακτικών του 10ου Παγκοσμίου Συνεδρίου των Αιγυπτιολόγων (ολοκληρώνεται), δύο εκτενή άρθρα για τους δαιμονικούς νεκρούς (ολοκληρώθηκε) και την αποτρεπτική μαγεία στους Πτολεμεϊκούς ναούς (ολοκληρώνεται), και τα δύο βιβλία (Αιγυπτιακή Αρχαιολογία: αρχιτεκτονική, τέχνη, κοινωνία, τ. 1, και Ιερογράμματα: Μορφολογία και Σύνταξη των Κλασικών Αιγυπτιακών) που έχω υποσχεθεί στις εκδόσεις Παπαζήση για τη νέα σειρά "Αρχαίοι Πολιτισμοί (οδεύουν προς την ολοκλήρωσή τους, ih shah Allah!)--επανέρχομαι με Αιγυπτιολογικά νέα, ανακοινώσεις και...καλοκαιρινές μελέτες για τις διακοπές σας!

Καλό καλοκαίρι με εσωτερική και πνευματική χαλάρωση στη θαλάσσια απεραντοσύνη και τους αλγεινούς ωκεανούς του Νουν!

Thursday, 25 December 2008

Παράξενοι... σκοτεινοί καιροί...

Darkness over Eden (Kabir Bakie, Ohio, May 2004)

Σε παράξενους καιρούς ζούμε... Από τη μια η κοινωνική αναταραχή (ή... εξέγερση, όπως αυτόκλητα βαφτίστηκε από κάποιους... Χρήση των λέξεων για εντυπωσιασμό από αυτόκλητους νονούς, που εκμεταλλεύονται τα νεανικά όνειρα για να παρατείνουν τη γερασμένη ζωή τους και τα μουχλιασμένα ιδανικά τους) και η δυσμενής οικονομική κατάσταση και, από την άλλη, τα καθιερωμένα Χριστουγεννιάτικα μηνύματα πίστης και αγάπης από θρησκευτικούς και πολιτικούς ταγούς: "Ανέτειλεν η μεγάλη και αγία ημέρα των Χριστουγέννων, η μητρόπολις, δηλ. η μήτηρ και ρίζα όλων των εορτών, και μας συγκαλεί όλους εις πνευματικήν ανάτασιν και συνάντησιν μετά του νηπιάζοντος δι’ ημάς Παλαιού των Ημερών...", "Εκείνη τή φωταγωγημένη μέ τρόπο μοναδικό νύχτα, όταν τό άστρο της Ανατολής υπέδειξε τόν τόπο όπου γεννήθηκε η ελπίδα καί πήρε μορφή η παρηγοριά των ανθρώπων, μέχρι σήμερα, τό σκοτάδι συνεχίζει, δυστυχώς, τήν αέναη προσπάθεια νά καταπιεί τό φώς. Όμως τό Φώς νίκησε καί θά νικά πάντοτε" ... αλλά ακόμα βρισκόμαστε στο σκοτάδι... Ξερά λόγια, ξερά καίγονται... Ίδια και απαράλλαχτα κάθε χρόνο...

Αλλά γιατί θα πρέπει να φοβόμαστε το σκοτάδι; Γιατί μας έμαθαν να το φοβόμαστε και να το αποκηρύσσουμε μετά βδελυγμίας...; Ίσως γιατί μόνο στο σκοτάδι, στην απόλυτη σιωπή (...στο κουκούλι...), θα μπορέσουμε απερίσπαστα (και αναπόφευκτα...) να κοιτάξουμε μέσα μας, να σκεφτούμε, να στοχαστούμε έννοιες, λέξεις, πράξεις, που για τα "φώτα της πόλης" είναι αιρετικές, αλλά που ίσως αποτελούν τη μόνη διέξοδο και "φως" στους παράξενους και σκοτεινούς καιρούς που ζούμε...

Η έλευση του νέου χρόνου δε σημαίνει τίποτα, εάν ξαναγυρίσουμε σε αυτά που κάναμε πριν, εάν δε συνειδητοποιήσουμε ότι έχουμε αλλάξει… Μονάχα το κυνήγι της ζωής, όχι του χρόνου, θα μεταμορφώσει (στο κουκούλι...στο σκοτάδι...) την προνύμφη σε χρυσαλίδα και πεταλούδα με κρυστάλλινα φτερά…

Ολόθερμες ευχές για σωματική και πνευματική υγεία, εσωτερική μεταμόρφωση και αγάπη στη ζωή σας!